Tuesday, March 28, 2006

 

De wonderstofzuiger

Laatst werd ik gebeld door een vage kennis die dringend hulp nodig had. Het ging om een stofzuiger. Of eigenlijk mocht ze dat niet zeggen, het ging om het Rainbowsysteem. Er was een mannetje bij haar langs geweest om het supersonische apparaat, dat ze vooraf absoluut niet had willen kopen, te demonstreren. Toen ze zag hoeveel stof meneer T. uit het matras van haar zoontje wist te halen, was ze toch overstag gegaan. 2750 euro was dan wel veel geld, maar gezondheid gaat voor alles. En nu kon ze er voor 250 euro aan extraatjes bij krijgen als ze meneer T. doorstuurde naar iemand anders. Ik was niks verplicht en zou er bovendien een gratis messenset voor krijgen. En omdat ik a) geen nee kon zeggen en b) onze messen al aardig bot zijn, dacht ik: toe maar dan. Ik schaamde me wel enigszins toen ik Michal moest opbiechten wie ik nou weer had uitgenodigd, maar hij moest er hard om lachen en zei dat hij zich al tijden irriteerde aan onze botte messen. Op de dag van de demonstratie sprak hij toevallig Robert, die ooit ook als Rainbow-vertegenwoordiger bleek te hebben gewerkt. Robert raadde ons aan om onze armen grondig te soppen.

Dat bleek een goede tip. Na wat inleidende bla bla wreef meneer T. met een zwart doekje over mijn arm om aan te tonen wat daar allemaal voor vuil op zat. Zijn teleurstelling over het nauwelijks vieze doekje was van zijn gezicht af te lezen. Hij herstelde zich echter snel en vertelde dramatisch over het nadeel van klassieke stofzuigers, de vreselijke beestjes die er dankzij ons onhygiënische gestofzuig in onze woning huizen en hoe onfris de lucht hier binnen is doordat we hem niet reinigen met Rainbow. Wat doen we onze kinderen in 's hemelsnaam aan, hadden we ons uiteraard af moeten vragen, maar wij zijn waarschijnlijk niet zulke heel erg goede ouders. Ondertussen hield meneer T. stug vol dat hij ons niks op wilde dringen, hoewel niet direct kopen toch wel erg onvoordelig zou zijn. Zijn gehersenspoel is blijkbaar succesvol, want 80% van zijn klanten koopt. Meestal op afbetaling, want 2750 euro is voor Tsjechen gewoon vreselijk veel geld.

Hoewel de presentatie maar een uur zou duren, ruimde onze praatgrage gast pas na half elf het veld: „Ja, het is ook weer eens wat anders dan een avondje televisie kijken. De meeste mensen vinden het erg gezellig.“ Nou, wij kennen wel betere manieren om de avond door te brengen. Toen we het rijk weer alleen hadden, hebben we nog even op internet gecheckt wat men zoal van het Rainbowsysteem vindt. Behalve een waslijst aan nadelen vonden we ook ontelbare advertenties van mensen die per direct van hun weinig gebruikte exemplaar af wilden. Tsja, dat kom je allemaal niet te weten als je hem meteen koopt. Arme slachtoffers. Waar zij om verlegen zaten was niet een revolutionair schoonmaaksysteem, maar een cursus assertiviteit. En ik? Ik ga vandaag flink veel groente snijden met mijn gloednieuwe messen. De gezondheid van mijn kinderen gaat tenslotte voor alles, net als meneer T. ook al zei.

Comments:
Ik heb ooit, onderweg naar de Škodafabriek, Michals linker dijbeen met een doekje gewreven en dat werd erg zwart toen. Dus ...

Ha Lisa, Leuk je te lezen. Kom eens langs als jullie toevallig in Nederland zijn.
 
Grapje ...
 
Michal kan het zich nog wel herinneren hoor!
 
Post a Comment

<< Home

This page is powered by Blogger. Isn't yours?